fifo.sh

Gezien op een poster op kantoor:

Klanten Klagen Niet
Zij vertellen het DOOR
aan hun leveranciers
adviseurs, directie
chefs, kinderen
vrienden, het
sportteam
buren
u

This blog will be a tad personal. I warn you. If you don't like it, just skip it. Thnx.

Today I went a little further with the digging in my past. This day it meant driving to Maastricht, where I had an appointment with my mom anyway, patching my "Where I've been list" with correct years, and driving past a few locations where some mixed memories lay.

Actually, I can't really find the rights words right now, but let's say that it was both terribly frightening and incredibly heartwarming. (Yes I mentioned those words before.) Well, I'll just try. I just HAVE to put down something.

We started visiting "Emmaus Haertelstein", the community for homeless people my mom and I lived for a while. (By choice (of my mom, not me), not by need, thank you.) It's really funny that most people we met regocnized me after 15 years. Heart warming and incredible. It's good to see that some things just never change. It's good to see that people just never change.

Then we went to my old primairy school. A funny place. Had both a hard and great time there. Though I was quite well accepted, it still was very strange for the kids from a village school to have a total foreigner (a "hollender" as they call it there) dropped into their little community.

After that (and some food) I dropped my mom off at a friend and decided it was time to confront myself a little more with what has been. So I went to my old technical school, St. Josef ("Sint Joep" as my classmates called it), my 2nd highschool in Maastricht. Actually a terrible place. It belonged partly to an "internaat" for kids who where kicked or taken out of their homes because their parents couldn't handle them, but still was a public school. I still remember the nasty bits and pieces. And the good ones. One of the things I learned there that even the bigges bullies had a tiny heart and where actually REALLY friendly when you spoke to them in small groups where they dropped their guards. The "internaat" was still there, the school looked like it wasn't used for a while but somehow the signs tell you that it still is in active use. It was frightening, terribly. I stood a meter on the "schoolplein". Just beeing there. It's hard to describe...

After a small trip through the "Bergerstraat" where my big highschool crush lived I ended at my first highschool in Maastricht, the Sint Maartens College. A lot less confronting, much less frightening actually. I got mainly good memories laying down there. And even after 18 years everything just looked the same. And I still remember where we sat down, where a girl smoked and everybody didn't like it, what it was like there. And how I suddenly dissapeared to the Technical School, a thing my mom never should have allowed, EVER.

Well, that's it, I think. No real need for more details. Most of them are in my head anyway. As live images. As live movies. I took a LOT of pictures. Will try to put sensible comments on them. Have fun and don't hesitate to dig around a little with me.

Time for beer.

I just wanted to share some totally cool YouTube music fragments with you. Related? Yes. The common thing between them is that they're all bass-crazy... (And yes, some of them actually do have some video. But it's the sound it's all about.)

Primus - To defy the laws of tradition (Radio Jam)
Les is playing as if it isn't hard at all. But is is! His drummer and guitarist hardly can keep up with him...

WOW! Stanley Clarke, Marcus Miller and Victor Wooten
14 minutes and 41 seconds of pure musical porn!

Victor Wooten, Stanley Clarke, & Les Claypool bass solo

Morphine - Cure for Pain

Victor Wooten- Bass Day 2001
Watch the very very end, and then start part 2...

Victor Wooten Bass Day 2001 Part 2
A TOTALLY detuned bass...

Today I recieved my new SIM card and activated it right away. That means that after beeing unreachable on my private phone for almost a full week, I can be reached again at the number those of you need to know, know. :-)

Wow, now I have to carry around 2 mobile phones, both with internet. How about that for redundancy... /

Today I switched from Orange to Hi. And I was happy that I finally got rid of the really utterly worthless Orange network. But as always, when I wanted to change SIM cards, I realized that I had absolutely NO idea where I left my new Hi SIM card. :-(

So, I'm trying to get a new one as soon as possible, but I might be unreachable for a short while. Sorry!

Een negatieve recentie. Als je al van een recentie mag spreken. Want eigenlijk is hetgeen je daar gaat aantreffen een recentie niet waard. Het eerste deel althans, want lees vooral verder, ook dit verhaal eindigt met een soort van "en ze leefden nog lang en gelukkig".

Het Natuurhistorisch Museum Maastricht wilde zichzelf kennelijk op de kaart zetten met het naar Nederland halen van een expositie over homosexualiteit in het dierenrijk. Het probeert hierbij te laten zien dat homosexualiteit absoluut niet iets dat enkel bij mensen voor komt, maar juist iets is dat bij veel diersoorten (~1500) een heel normaal verschijnsel is. Daarin zijn ze geslaagd. Maar waar ze niet in zijn geslaagd is dit op een manier te brengen die ook maar op de geringste manier een ritje naar Maastricht danwel de toegangsprijs van 4,50 EUR van het museum rechtvaardigen. De gehele expositie bevind zich in 1 achteraf kamertje amper groter dan onze woonkamer. Her en der zijn wat opgezette dieren te vinden. Wat uitgetiepte stukjes tekst. Wat foto's van walvis penissen, masturberende apen en andere sex-gerelateerde zaken. De hele expositie lijkt zuiver over sex te gaan. Het voegt niets toe aan hetgeen je al vermoed als je een promo van de expositie leest. Ik moet zeggen, de Quest van deze maand schrijft in een artikel van 4 pagina's meer boeiende feiten dan het NHM in dat zaaltje. En dat voor iets dat met veel bombarie is aangekondigd op posters, via Goede Morgen Nederland, etc, etc.

Wij kwamen, zagen en verlieten na een kwartier het museum om lekker te gaan shoppen in het stadshart van Maastricht. In tegenstelling tot deze expositie is dat nl WEL het reisje naar Maastricht waard. Ruimschoots. Want het centrum van Maastricht heeft niet alleen gezellige winkels, maar ook iets dat "La Bodega" heet. Een tapas restaurantje, bar, etc. En daar, beste iedereen, was ik met alle liefde helemaal voor naar Maastricht gereden. Want alles klopte daar gewoon. Het eten was heerlijk, de bediening gaf je alle tijd om te genieten van hetgeen er op je bord lag en het spaanse bier (Mahou) en de rose (helaas de naam vergeten) smaakten ons meer dan goed. Goedkoop is het allemaal niet, in ieder geval niet vergeleken met de kroegvoer tentjes en "de beren"-achtige tentjes waar wij normaal bivakkeren. Maar alleen al La Bodega maakte de teleurstelling van het NHM in zijn eentje ruimschoots goed. (En dan was er natuurlijk nog het slenteren door het altijd gezellige centrum van Maastricht.)

gpw

gpw is a secure password generator for windows

Actually I was just looking for pwgen-for-windows, but the windows-port misses some features like "pronouncable passwords" which doesn't make your passwords weak, but sure makes them more memorable. (Which is quite handy if you have to actually REMEMBER your passwords.) Actually, pwgen-for-windows doesn't look like pwgen at all as it misses ALL the features the Unix version has.

gpw just does the job, secure, like you're used to from the Unix pwgen

William (Bill) H. Gates vertrekt bij Microsoft en heeft vandaag zijn laatste werkdag. Na 33 jaar laat hij het bedrijf voor wat het is. Het bedrijf dat hij heeft opgezet en groot gebracht. Vorig jaar nog de rijkste man ter wereld gaat zich volledig storten op zijn eigen liefdadigheidsfonds dat 40 miljard dollar beheerd.

Wat ik me nu af vraag is hoe de laatste werkdag van Bill er uit ziet.

Zou hij, net als wij, gewoon 's ochtends binnen komen, koffie drinken, nog wat mailtjes tiepen, wat bijpraten met mensen en aan het eind van de dag zoals de meeste mensen op hun laatste werkdag een uurtje eerder naar huis gaan maar stiekum verrast worden door collegae die 'm kadotjes en bier geven?

Hoe zou hij zich voelen? Zou hij verdrietig zijn? Met een traan en een brok in zijn keel naar huis gaan? Zou hij, net als ik, dagen tevoren nadenken over welke muziek hij in de auto op zal zetten en op de terug keihard mee bleren? En als hij dat doet, welke muziek zou hij draaien? De melancholiek van de Counting Crows of REM, of juist de ruigheid van Rage Against The Machine of Metallica?

Heeft hij, net als ik, een exit-shirt en trekt hij dat speciaal op deze dag aan? Zou het, net als ik, een logo van de London Underground bevatten met de tekst "mind the gap"? Of gaat hij gewoon in een grijze muizen maatpak, dat hij maandag gewoon weer aan trekt?

Hoe komt hij thuis? Drinkt hij gewoon, net als ik, een biertje? En nog een, en nog een, en gaat hij dan op irc en msn lopen lallen dat het zijn laatste werkdag is en dat hij gemengde gevoelens heeft? Dat hij vrolijk is, maar toch ook verdrietig? Of zou hij misschien de kroeg in gaan, een feestje geven, of gewoon heerlijk tegen zijn vrouw aan kruipen, vroeg naar bed gaan en blij zijn dat alle last eindelijk van zijn schouders is.

Zou hij lachen? Zou hij blij zijn dat hij met al zijn miljarden, verguisd en gevierd, uiteindelijk dat kan doen dat hij het liefst doet? Zou hij genieten van het feit dat hij nooit meer *hoeft* te werken en dat vanaf nu af aan het roer van zijn kindje word overgenomen door Ray Ozzie? Dat hij ondanks dat hij zijn aandelen houd en zitting blijft houden in het bestuur, niet meer de baas is van een van de grootste en machtigste bedrijven ter wereld. Hij niet meer een van de machtigste mannen uit het bedrijfsleven op aarde is, maar enkel nog een van de rijkste?

Ach, macht, geld... Ik vraag me vooral af hoe de beste man zich voelt, als hij voor de laatste keer de deur van zijn kantoor achter zicht dicht trekt.

Met een knal.

William H. Gates has left the building.

[EDIT]
Anne postte een leuke link naar een filmpje over zijn laatste werkdag. Maar helaas door een fijne bug in MT gingen d'r daarmee meteen allerlei dingen mis, met aan het eind als gevolg een verwijderd comment. Dan dus hierbij het linkje van Anne: http://www.viva.nl/2008/06/27/nog-een-dag/

Frustrerend. Je koopt een nieuw spel bij de MediaMarkt Utrecht, je komt thuis, en bij thuiskomst blijkt het boekje en DUS de installatiecode in zijn geheel te ontbreken. Dus je belt direkt met de MediaMarkt en legt het verhaal uit. Er word toegezegd dat je het spel kunt omruilen voor een exemplaar MET boekje en code, en dat omdat het als defect word gezien, je dat ook volgende week mag doen en niet de omruiltermijn van 7 dagen geldt.

Dus een week later ga je terug en wend je je tot de service afdeling. En jawel, deze vertellen je doodleuk dat software NOOIT word omgeruild omdat je wel eens een kopie gemaakt zou kunnen hebben. Je moet maar met Electronic Arts contact opnemen. En nee, je kunt op je kop gaan staan, maar er worden geen uitzonderingen gemaakt. Ook al hebben ze de toezegging gedaan, want die hadden ze immers nooit mogen doen.

Kortom, 2,40 EUR (parkeergarage) en wat diesel armer en een half uur later ga je maar weer naar huis en je belt de MediaMarkt. Maar die vertellen hetzelfde verhaal, en nee er is geen supervisor aanwezig die de boel kan overrulen. Je hebt gewoon pech gehad en je moet maar contact opneemen met de fabrikant, EA.

Dus je mailt EA. Die reageren snel. Een kopie van het doosje en aankoopbewijs zijn voldoende. Dus je scanned en je mailt retour. Vervolgens krijg je heel snel een email terug met een serienummer, maar MET weer diezelfde standaard mail dat je om een boekje te krijgen het geheel aangetekend moet versturen EN dat het 5 EUR kost omdat gratis versturen alleen gebeurt als je het geheel binnen een week verstuurd. Juist. Dus op die manier kost een spel van 20 EUR opeens minimaal 25 EUR aan parkeer- verzend en brandstofkosten, plus een hoop tijd.

Maar weer mail retour gestuurd dat ik die 5 EUR niet wil betalen en gewoon een compleet product thuisgestuurd wil krijgen. Ik betaal immers voor de DVD plus doosje plus boekje. Maar die mailen terug dat ik om het spel om te ruilen ik me maar tot de MediaMarkt moet wenden.

En de MediaMarkt? Daar heb ik een klacht heen gestuurd dat ik het idioot vind dat iemand die vrijwel altijd al zijn software legaal aan schaft de dupe is van countermeasures om illegaal kopieren tegen te gaan en dat ik graag EN een compleet spel EN een vergoeding voor brandstof en parkeerkosten wil hebben. Die email is nooit beantwoord en om heel eerlijk te zijn verwacht ik daar ook geen reactie meer op.

Bedankt MediaMarkt voor de geweldige service...
Bedankt Electronic Arts voor de geweldige service...

Ik ga d'r nog maar eens een telefoontje aan wagen.

[15 minuten later]
Na een supervisor gesproken te hebben blijkt het opeens WEL mogelijk om mijn exemplaar om te ruilen. Alleen hiervoor moet ik wel NOG een keer naar Utrecht om het geheel persoonlijk om te ruilen. Van opsturen kan geen sprake zijn, evenmin als een tegemoetkoming in brandstof- en parkeerkosten, hier zijn geen procedures voor. Hier ga ik uiteraard niet mee accoord, dat betekend immers NOG een keer een hoop tijd en de nodige brandstof en parkeerkosten waarmee het spel meteen 1.5x zo duur word. Na enig aandringen en persoonlijk overleg met de afdelings leider word toegezegd dat het opgenomen word met de vestigings directeur en dat met mij contact word opgenomen.

Toch idioot dat voor zoiets kleins, zo'n mug, het ontbreken van de handleiding en installatiecode van een spel van 20 EUR, het moet worden opgespeeld tot aan de directeur en het moet worden opgeblazen tot een olifant om tot een simpele oplossing te komen.

Beste MediaMarkt, beste Electronic Arts, is het niet VEEL goedkoper om in dit soort gevallen gewoon bij het eerste verzoek en na toesturen van bewijs gewoon een vervangend exemplaar per post op te sturen of de parkeerkosten te reclameren? Ik gok dat de personele kosten en dit weblog u meer kosten dan die paar games die u op jaarbasis onterecht misschien zou omruilen. In ieder geval had eenvoudig omruilen mij EN u een hoop frustratie en tijd bespaard.

Word vervolgd...

[Update 20080701]
En jawel, opeens ligt er een envelop van de Mediamarkt in de brievenbus. Zonder briefje, zonder sorry, zonder whatsoever. Maar MET de originele handleiding met achterop een serienummer gedrukt.

Beste Mediamarkt, ik heb d'r ZO hard om moeten zeuren, het tot op direkteurs nivo moeten opjagen, er 2 weken op moeten wachten, voor zoiets simpels als een handleiding. Is het nou ZO moeilijk om dat de volgende keer gewoon meteen, zonder gezeur te doen? (En een briefje met "sorry" had er best vanaf gemogen.)

Het is vrijdag. Zoveel is zeker. Het voelt de hele dag al aan als vrijdag. Het was zelfs ouderwets rustig op de weg, zoals het hoort op vrijdagochtend. (Ik vrees alleen dat de vrijdagmiddag spits ook weer geheel vrijdags-vroeg zal beginnen. 20 minuten geleden dus.)

Maar wat mij deze vrijdag extra op valt, is dat ook nu.nl blijkbaar last heeft van vrijdag. Want in 1 oogopslag tel ik minstens 3 artikelen geschreven op zijn vrijdags:

Ook Texelse natuur in de ban van Oranje
"Lepelaar verkleurt door foutje van natuur. Ook de Texelse natuur is in de ban van Oranje. Een oranje lepelaar welteverstaan. De oranje vogel is donderdag in natuurgebied de Schorren op Texel gesignaleerd."

Domino-ongeval in Veenendaal
"Een vrachtwagen die een spoorwegviaduct schampt, een trein die over een spoiler rijdt en opspringende stenen die door de ruiten van een wachtruimte scheren. Dit zijn de ingrediënten van een ongeval in Veenendaal vrijdagochtend, opgetekend door het Korps Landelijke Politiediensten."

Brandweerauto rijdt broodjeszaak binnen
"Zij kwamen elkaar tegen op de kruising, waar beide chauffeurs probeerden uit te wijken. Dat ging de politie beter af dan de brandweer."

En dat allemaal niet eens in de altijd vermakelijke categorie "opmerkelijk"...